Bir bayram arifesi nereye gidelim derken, aklımıza tren ile Bulgaristan üzerinden Romanya' ya gitmek geldi.
Tarihte adı çok geçen Eflak Eyaleti... Komşusu Boğdan ise Moldova oluyor...
İstanbul Sirkeci Garını aradık. Bilgi almaya çalıştık... Aslında amacımız tren ile İran' a gitmekti ancak terör yüzünden trenler iptal olunca yüzümüzü gene batıya çevirdik.
Bu arada İnter Rail sistemi ile Avrupa' ya gitme projesi üzerinde çok çalıştık, lakin TCDD Müşteri Hizmetleri ile pek anlaşamadık.
Neyse; seyahat güzü sabahı THY ile İstanbul' a indik. Taksim, Beşiktaş üzerinden Sirkeci Garına gelerek Romanya biletlerimizi aldık.
O tarihlerde İstanbul-Edirne Tren yolu hattı bakıma alındığından Kapıkule' ye kadar Otobüslerle götürüldük.
Kapıkule Tren İstasyonundan gümrük işlemlerini yaptırarak sabah 04:00 te kalkacak Bulgar Trenine bindik.
15 Temmuz Fetö Darbesi henüz sıcaklığını koruduğundan ve bizler Yeşil Pasaportlu olduğumuzdan, emekli kimlik kartları ile işlemleri yaptırdıysak ta bir hayli zorlandık.
Kapıkule Tren İstasyonun döküntülüğü de bizi şaşırttı. Bir an kendimizi 1970 lerde bulduk.
Bulgar Treni ayrı bir faciaydı. Gecenin karanlığında nuh nebiden kalma lokomotif beni bayağı ürküttü. Kominist rejiminden kalan bu alet ile geçmişe yolculuk yaptık.
Lokomotif tank gibi çalışınca hareket ettik.
Kapıkule Tren Garı bizi hayli şaşırttı ve üzdü. 1970 yılına Back to the Future filmi gibi geriye gidiyorsunuz. Çok bakımsız ve eski. Görevlilerin çoğu çok bakımsız ve ilgisiz. Herhalde sınıra yakın sürgün yeri olarak gördüler burayı. Bir Free Shop var, içinde bir şey yok. Ama devlet büyükleri için VİP salonu ihmal edilmemiş... Biraz sonra Bulgaristan' a geçince görevlilerin ciddiyeti, duruşları ve temizlik bizi imrendirdi. Halbuki onlar ekonomik zorluk çekiyor biz ise onlara göre zengin sayılırız.
Bulgaristan sınırına girince ilk istasyonda durduk. Mültecilere karşı yapılan jiletli telleri ve bizimkilerin aksine işini çok iyi yapan Bulgar Polisini görünce " nereye geldik biz la " demeden kendimizi alamadık. Polisler gelip " komşiya pasport " deyip, pasaportları toplayıp gittiler. Trenden aşağı ineyim dedim, hemen polis sert bir şekilde ikaz etti... Özgürlükler ülkesinden Demirperde ülkesine gelmiştik. Epeyce bekledikten sonra tekrar gelip pasaportlarımızı dağıttılar.
Bulgaristan' da pasaport kontrolü yapılan ilk istasyon... Jiletli tek örgü ve işini ciddi yapan polislerle karşılaştık, bizim Kapıkule' nın aksine... Bir Bulgar kadınla konuştum; istedikleri zaman Türkiye' ye kaçak giriş, çıkış ve kacakcilik yapabiliyorlarmis...
Bulgaristan' da tren istasyonları tanıdık... Hareket memurlarının çoğu bayan ve işlerini çok ciddi yapıyorlar.
Bulgaristan coğrafyası çok manzaralı değil... Köyler bizim Anadolu köylerine benziyor... Kasabaları bakımsız... Uzun yıllar kominizim onları yoksul bırakmış... Liberallige geçişte olamamış... Öylece kalmışlar. Ekonomi çok iyi değil.
Trende, Romanya' da yaşayan bir Macar aile ile tanistik... Uzun uzun sohbet ettik... Türklerin bir kolu olduklarını gururla anlattılar...Ülkemizi çok seviyorlar... Yakında misafirimiz olacaklar...İyi ki tanışmışız. Bize iki aktarma yapacağımız söylenmişti. Halbuki üç aktarma varmış... Reka bizi uyarmasaydı, Bükreş yerine alakasız bir yere gidecektik ve sonra ayıkla pirincin taşını. Şanslıyız vesselam. Her yerde Yaradan karşımıza iyi insanlar çıkarıyor... Gezerken çok önemli.
Uzun yıllar sonra tren keyfi yaşadık... İnter Rail olarak Bulgar ve Romen treni.
Bulgaristan' da bir istasyon.
Bizim eski Boğaziçi treni tadında.
Tuna Nehri
Tren hattının iki kenarı çok sık ağaçlı. Manzarayı göremediğiniz için bazen seyahat çok sıkıcı olabiliyor.
Bulgaristan üzerinden Romanya gezisi güzel geçti. Zaten üç dört günlük kısa bir geziydi... Tavsiye ederim. Tarihte bize Eflak diye öğretilen yerleri gezdik... Osmanlının Avrupa içlerine doğru girerken kullandığı Tuna Nehrini gördük. Bu nehirde ağırlıkları yüzdürerek taşımışlar...
Tuna kıyılarında Türklerin gelişini izlemek için yapılan kuleler hala duruyor...
Türk Treni olsa daha rahat bir yolculuk yapabilirmişiz... Özellikle Bulgargar treni çok tekin değilmiş.
Romanya çıkışında da kondüktörler bana 40 avro ilave bilet kesmek istediler. Makbuz isteyince vaz geçtiler... Yani biraz dikkatli ve uyanık olmanız gerekir.
Ancak onların gümrük memur ve polislerinin ciddiyeti, bizimkiler onlardan kat kat fazla maaş almasına rağmen bizimkilerde yok. Çok üzücü.
Tanıştığım bir Bulgar kadın " istedikleri zaman Türkiye' ye rahat rahat kaçak yollardan giriyoruz ve İstanbul' da aylarca kalıyoruz, ticaret yapıyoruz " dedi. Gerçekten yol geçen hanıyız. Çok üzücü.
Bükreş' te güzel lokantalar var ve oldukça uygun.
Bükreş' te güzel lokantalar var ve oldukça uygun.
Şehir Merkezin de bir AVM
Romenler, Bulgarlar kısa yerleşim mesafelerinde biniyorlar, iniyorlar. Bazen tren oldukça boşalıyor. İşte o anlardan birinde tüm kompartımanı kapatmış halimize gülüyoruz.
Bükreş' te soluklanacağınız, dinleneceğiniz güzel parklar var.
Topçu, Top görürse ne yapar.
Opera Parkı
Bunlarda Kazıklı Voyvoda bitmez.
Arkadaşımız Manuela ile bir akşam yemeğe çıktık. Bize Türk Restoranı tavsiye etti. Sultan Restoran. Burada ülkemizde yiyemediğimiz bifteği yedik. Hem de çok uygun fiyata.
Kilo ile açıkta bisküvi satılıyor, tıpkı bizim 70 lerde ki gibi.
.
Boynuzlu treleybüsler var
Dönüşte her türlü unlu mamül, ketıl, çay ve şeker alarak kompartıman keyfi yaptık.
Trenler eskiydi, lakin yavaş yavaş yenilenmeye başlamış. Renkler ve ışık hoşuma gitti.
Old Town. Eski Şehir.
Çavuşesku' nun yeni sarayı. Kullanmak nasip olmadan kurşuna dizilmiş.
Bugaristan ve Romanya' da tren güzergahındaki kasaba ve köylerde yaşayan halk treni kullanıyor. Bazıları uyuyor ve kondüktörler uyandırıyor veya istasyona geliş ikazını gezerek bildiriyor... Bu Fransızlar tren işletmeciliğine zamanında nasıl ayar vermişlerse aynı düzen devam ediyor... Kızların çoğunluğu mini etek ve dekolteli ve çok rahatlar. Çoğu yalnız seyahat ediyor. Ortam güvenilir demek ki. Bizde olsa pek rahat bırakmazlardı... Aktarmalarda kondüktörlere fazla güvenmeyin. Bazıları uyarmayabiliyor. Bu yüzden nerye geldik, nerede ineceğiz diye bazen stress yapabiliyorsunuz. 2016 Kasımında, İstanbul- Kapıkule hattı bitecekti. Bitince bizim trenlerde hizmet vermeye devam edecekmiş. Eğer bizim trenlerle yola çıkarsanız çok rahat edersiniz. Daha temiz ve bakımlı olduğu söyleniyor.
Sulu yemeklerde oldukça iyiler. Domuz yemiyorsanız dikkat! İşkembe çorbasına benzer bir çorba içtim. Güzeldi.
Bükreşten manzaralar.
Bulgar polisi pasaportları toplayıp götürüyor. Kontrollerden ve damgaladıktan sonra getirip, tek tek dağıtıyor.
Üniversite
Bu güzel apartmanları Çavuşesku yaptırıp ileri gelenlere dağıtılmış. Halk biraz içerlemiş.
Kominizim zamanında yapılan evler çok eskimiş. Şimdi AB fonundan gelen yardımlarla yenileniyorlar. Bir kısmını ev sahipleri veriyor.
En son dönerken Romen treninden indik ve Bulgar trenine aktarma yapıp tekrar başlangıç noktasına yani Kapıkuleye ineceğiz. baktık başka bir trenden Koreli gencecik pıpıl pırıl bir kız indi ve yanımıza geldi... Gecenin bir yarısı, tek başına bir melek gibi bir kız... Ne arar buralarda? Hemen konuştuk. Bir aydır Balkanları geziyormuş. İstanbul' a geçip, oradan ülkesine dönecekmiş. İstanbul' da uygun Otel arıyordu... Neyse birazdan trene bindik, yanımıza oturdu, telefonundan interneti açtı ve araştırmaya başladı... Kızını bakkala gönderemeyen anneler, duyun, evrensel insan olmak, gelişmişlik böyle bir şey...
Bir gezinin daha sonuna geldik.
Gezin, tozun, ferahlayın.
Birazda hafifleyin. Yani paracıklardan kurtulun.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder